من چه میدانستم

"من چه میدانستم"

من چه میدانستم که تو از خاطره ی پنجره ها خواهی رفت! من چه میدانستم که دگر عطر تو در کوچه نخواهد پیچید. من به باریدنِ آوایِ خوشِ لحنِ تو در حافظه ی این خانه ، و به اعجاز دو چشمان تو عادت دارم.. من به بودن ، وَ به بوییدنِ هر بارِ قدم هایِ تو و من به تو تو تو تو من به تو ای عشق عادت دارم .. من چه میدانستم سرنوشتم این است! که بدین روز ،تو از خاطره ی پنجره ها خواهی رفت. که دگر عطر تو در خانه نخواهد پیچید.